Ως  κυριες θεότητες της Λατόπολης  φαίνεται να λατρεύουν την τριάδα –Κνουμ και Νειθ/Νηιθ, και  Ηeka και τους απογόνους τους. Ο ναός της Έσνα, αφιερωμένο σε αυτό το διάφορες άλλες θεότητες, συμπεριλαμβανομένων της  Satet και της Menheyet Στην αυλή μπροστά από το ναό υπάρχει ένα άγαλμα της θεάς Menheyet ή Menhyt ο οποία ήταν μια μικρή γνωστή […]

Το όνομα της Λητούς δηλώνει την μυστική σημασία αλλα και το ονομα της Ρέας/ Ηρας αλλα και της Δήμητρος καθώς ταυτίζονται ως έννοιες ακομα δε και με την Νύχτα ως πάροχο και πρώτη δίδουσα την τροφή τόσο στους θεούς όσο και στους ανθρώπους. Ειδαμε ότι   βάση του λεξικού και των λημμάτων των σχετικών με την

Σύνδεση και περίληψης σε ότι αφορά την Λητώ/Ληθώ/Λατώ καθώς μέχρι σήμερα στα προηγούμενα κείμενα αναφέρθηκα σε μια σειρά ερμηνειών του ονόματος της καθώς και σε συνδέσεις της μέσω κειμένων με άλλες ιδιότητες και ονόματα θηλυκών ενεργειών και ταύτισή της με ενέργειες και ονόματα θεαινων όπως η Ηρα, η Ρέα, η Δήμητρα κλπ Με τόπους λατρείας

Ρέα λοιπόν και Ηρα και Δήμητρα και Νύχτα αυτές που δινουν την ζωή και την τροφή σε υλικό αλλα και νοητικό επίπεδο και σε θεούς και σε ανθρώπους. Υπεύθυνες για κάθε τι υλικό και δια-νοητικό δημιουργημα αλλα και την τελειοποίηση της ζωής από το υψηλοτερο βάθρο ως τα χαμηλότερα στρώματα. Και με επιστέγασμα την την

Οι συνδέσεις των θεών μεταξύ τους δίδονται σε τόσα πολλά και διαφορετικά κείμενα. Οι ταυτίσεις τους είναι ταυτοχρονες και  σε διαφορετικούς συγγραφείς. Τα χαρίσματα, οι ιδιότητες , οι ενέργειές τους αλλα και η διάρκεια των ενεργειών τους ή οι κατευθύνσεις των είναι αυτές που διαφοροποιούν κάθε φορά το όνομα και προσδίδουν στην ιδια, κατ ΄ουσίαν,

ΝΥΞ  είναι στην δημοτική η νύχτα. To διάστημα  του  ημε­ρονυκτίου, κατά το όποιον o ήλιος είναι υπό τον ορίζοντα. Το κατά το χρονικό τούτο διάστημα επικρατούν σκότος και προς δηλωσιν κάθε σκοτεινού και φοβερού πράγματος Κατά την δύση  κατ αντίθετο προς την άνατολήν έμφάνισιν της ημέρας  υπο Ομήρου καλούμενος ζόφος. Λευκή νυξ, η νυξ άϋπνίας.  Εκφρασις: «Αυτό είναι η μέρα

Στα προηγούμενα κείμενα σας έδωσα την σύνδεση της Λητούς με τις ανατολικές, τις Αιγυπτιακές καθώς και με τις προισλαμικές  γυναικειες θεότητες, αλλά και με την σλαβική Λάδα/Λήδα/Γυναίκα για να επιστρέψω όμως σήμερα και στα κειμενα και  στην αρχική σύνδεση με την Ήρα/Αήρ και την Λητώ Νυχία/Νύχτα μέσω των κειμένων του Πλουτάρχου. Επαναφέρω το κείμενο για

Όμως σε όλα τα παραπάνω κείμενα είδαμε και την ελληνική Λητώ/Ληθώ/Λήδα ότι συνδέετε άμεσα και με την Λήθη, δηλαδή την λησμονιά. Η Λήθη κατά μια εκδοχή  μία από τις Ναιάδες Νύμφες του νερού δηλαδή. Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, η Λήθη ήταν η μητέρα των τριών ΧαρίτωνΑπό τη Λήθη πήρε το όνομά της μία πηγή και  ένα

Η Lada είναι η σλαβική θεά του έρωτα και της ομορφιάς, η οποία εμφανίζεται ως Freya, Ισιδα, ή Αφροδίτη με άλλους λαούς. Είναι βέβαιο ότι συνδέεται με την πλανητική δύναμη της Αφροδίτης, που είναι, εκτός από θεά της αγάπης και της ομορφιάς και η θεά που σχετίζετε με τη γονιμότητα.Η Λαδά/Λήδα ; παρουσιάζεται ως κοπέλα

Συνοψίζοντας  μερικά ακόμα στοιχεία στα της Λητούς μπορούμε ν΄αναφέρουμε ότι στην ελληνική μυθολογία, η Λητώ, ή Λατώ, ή Ληθώ είναι κόρη των Τιτάνων Κοίου ή Polus (στα λατινικά)  και της Φοίβης – επίθετο που θα χρησιμοποιηθεί και από την εγγονή της Αρτέμιδα και δηλώνει  ταυτόχρονα κι ένα απο τα επίθετα της Σελήνης ενώ σημαίνει την

Προτού περάσουμε στην σύνδεση της Λητούς/Λατούς με την Νύχτα και τον Πρώτο-γόνο-Φάνη  κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ και στις συνώνυμες αρχαίες θεότητες που φέρουν το όνομα της Λητούς/Λατούς/Ληθούς και συνδέονται με λατρείες προ-ισλαμικες και αραβικές, κύρια  ως μητριαρχικές λατρείες, αλλα και γιατί πολύ απλά συνδέονται όλες με τους λίθους και την λείανση, τους ιερούς βέτυλους/βεθυλους καθώς και

Heraclides Gramm., FragmentaFragment 26, line 16 Δωρικώτερον. καὶ οὕτω μὲν ἐκ τοῦ φῶ Μακεδονι- κῶς γέγονε τὸ βῶ· οὐδέποτε γάρ, φησί, κατ’ ἀρχὰς λέξεων ἐκεῖνοι τῷ <φ> χρῶνται, ἀλλ’ ἀντ’ αὐτοῦ δηλαδὴ τῷ <β>, ὡς καὶ ὁ <Βίλιππος> δηλοῖ καὶ ἄλλα εἰρημένα ἑτέρωθι (cf. p. 1618, 53).  – ἐν δὲ ἑτέρῳ τόπῳ λέγει ὁ αὐτὸς <Ἡρακλείδης>, τοὺς Παμφυλίους ἄλλως χαίρειν τῷ <β> προτιθέντας αὐτὸ παντὸς φωνήεντος· τὸ γοῦν φάος <φάβος> φασὶ καὶ τὸ ἀέλιος [β]<ἀβέλιος>, οὕτω δέ, φησί, καὶ τὸ ὀρούω <ὀρούβω> λέγουσι

Η περιήγηση στα περί της Λητούς συνεχίζεται καθώς θα περάσουμε και σε μερικές ακόμα αναφορές που σχετίζονται με την ιστορία της Λητούς ή της Βουτούς… Etymologicum Magnum, Etymologicum magnumKallierges page 564, line 17 <Λητώ>: Παρ ὰ τὸ λήθω, τὸ λανθάνω. Είδαμε ότι το ρήμα λήθω δηλώνει την έννοια του μένω κρυμμένος, περνώ απαρατήρητος, κάνω κάτι χωρίς να με καταλάβουν,